به عنوان بخشی از روند ترجمه ما، گاهی از هوش مصنوعی استفاده می‌کنیم. اگر فکر می‌کنید که در ترجمه اشتباهی رخ داده است، نسخه انگلیسی این مقاله را برای تأیید بررسی کنید و از اینجا با ما تماس بگیرید

این مقاله آخرین بار در ۲۷ اوت ۲۰۲۶ به‌روزرسانی شده است

خلاصه

در ژوئن ۲۰۲۵، دولت ایالات متحده «ممنوعیت سفر» را اعلام کرد که مانع از دریافت ویزا و ورود افراد از کشورهای معین به ایالات متحده می‌شود. آنها گفتند این ممنوعیت به دلایل «امنیت ملی» است. در دسامبر ۲۰۲۵، دولت ایالات متحده ممنوعیت سفر را با افزودن کشورهای جدید به فهرست ممنوعیت سفر و حذف برخی از استثناهای قبلی به‌روزرسانی کرد. این تغییرات از اول ژانویه ۲۰۲۶ اجرایی شدند.

در ژانویه ۲۰۲۶، دولت ایالات متحده سیاست جداگانه‌ای را برای توقف اعطای ویزای مهاجرتی به افراد از کشورهای معین اعلام کرد. برخی از کشورهای این فهرست، پیش از این نیز در فهرست ممنوعیت سفر قرار داشتند. دولت اعلام کرد این توقف به این دلیل است که افراد از این کشورها ممکن است بار مالی برای ایالات متحده باشند. این امر «بار مالی عمومی» (public charge) نامیده می‌شود. در ۲۱ اوت ۲۰۲۶، یک دادگاه فدرال در پرونده کلینیک علیه روبیو حکم داد که این توقف ویزای مهاجرتی «بهداری عمومی» غیرقانونی است. می‌توانید اطلاعات بیشتری در مورد این دادخواست را در اینجا بیابید.

در اینجا برخی از مهم‌ترین نکاتی که باید در مورد ممنوعیت سفر و توقف ویزای مهاجرتی بدانید، آورده شده است:

• ممنوعیت سفر به بهانه «امنیت ملی» همچنان برقرار است.

• تعلیق ویزای مهاجرتی «بهداری عمومی» اجرا نمی‌شود زیرا یک دادگاه فدرال آن را غیرقانونی اعلام کرده است. دولت هنوز می‌تواند به این تصمیم اعتراض کند.

• اگر شما از کشوری هستید که هم در فهرست ممنوعیت سفر «امنیت ملی» و هم در فهرست توقف ویزای مهاجرتی «بدهی عمومی» قرار دارد، همچنان نمی‌توانید ویزای مهاجرتی دریافت کنید، مگر اینکه واجد شرایط استثنای ممنوعیت سفر باشید.

• اینکه آیا شما یا یکی از اعضای خانواده‌تان می‌توانید وارد ایالات متحده شوید، به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله نوع ویزایی که درخواست کرده‌اید و کشوری که از آن هستید.

• هر پرونده متفاوت است. اگر سؤالی در مورد تأثیر این موضوع بر شما دارید، باید با یک وکیل مهاجرت مشورت کنید.

این مقاله حاوی اطلاعات کلی در مورد ممنوعیت سفر «امنیت ملی» و توقف ویزای مهاجرتی «بهداری عمومی» است. وقتی می‌گوییم شما «از» کشوری هستید، منظورمان این است که شما تابعیت آن کشور را دارید. اگر در کشوری که در اینجا ذکر شده متولد شده‌اید، اما تابع آن کشور نیستید، این اطلاعات شامل شما نمی‌شود.

 اگر می‌خواهید اطلاعات دقیق‌تری درباره اینکه ممنوعیت سفر چه معنایی می‌تواند برای شما داشته باشد، داشته باشید: 

• اگر شما خارج از ایالات متحده هستید…

  • و شما اهل افغانستان، بورکینافاسو، برمه، چاد، جمهوری کنگو، گینه استوایی، اریتره، هائیتی، ایران، لائوس، لیبی، مالی، نیجر، سیرالئون، سومالی، سودان جنوبی، سودان، سوریه، یمن هستید، یا سند مسافرتی صادرشده توسط تشکیلات خودگردان فلسطین را دارید، اینجا کلیک کنید.

  • و اگر اهل آنگولا، آنتیگوا و باربودا، بنین، بوروندی، ساحل عاج، کوبا، دومینیکا، گابن، گامبیا، مالاوی، موریتانی، نیجریه، سنگال، تانزانیا، توگو، تونگا، ترکمنستان، ونزوئلا، زامبیا یا زیمبابوه هستید، اینجا کلیک کنید.

• اگر در داخل ایالات متحده هستید، اینجا کلیک کنید.

ممنوعیت سفر چیست؟

این ممنوعیت سفر از طریق اعلامیه‌ای که توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده صادر شد، اعلام گردید. در آن آمده بود که ورود بسیاری از افراد از کشورهای معین به ایالات متحده از تاریخ ۹ ژوئن ۲۰۲۵ به دلایل «امنیت ملی» ممنوع خواهد بود.

در ۱۶ دسامبر ۲۰۲۵، رئیس‌جمهور اعلامیه‌ای جدید صادر کرد که به‌روزرسانی‌های ممنوعیت سفر و نحوه اجرای آن را اعلام می‌کرد. این تغییرات از اول ژانویه ۲۰۲۶ به اجرا درآمدند. ممنوعیت سفر همچنان برقرار است.

کدام کشورها تحت تأثیر ممنوعیت سفر قرار دارند؟

در ممنوعیت سفر دو گروه کشور فهرست شده‌اند. در اول ژانویهٔ ۲۰۲۶، فهرست کشورهای تحت تأثیر تغییر خواهد کرد.

• گروه اول کشورهای «کاملاً محدود» هستند. این کشورها قوانین بسیار سخت‌گیرانه‌تری برای ورود دارند. اگر شما از یکی از این کشورها هستید، عموماً نمی‌توانید وارد ایالات متحده شوید، صرف‌نظر از نوع ویزایی که دارید، مگر اینکه واجد شرایط استثنا باشید.

از اول ژانویه ۲۰۲۶، فهرست کشورهای «کاملاً محدودشده» شامل این موارد است: افغانستان، بورکینافاسو، برمه، چاد، جمهوری کنگو، گینه استوایی، اریتره، هائیتی، ایران، لائوس، لیبی، مالی، نیجر، سیرالئون، سومالی، سودان جنوبی، سودان، سوریه و یمن. همچنین شامل افرادی خواهد شد که مدارک سفر صادرشده توسط تشکیلات خودگردان فلسطین را در اختیار دارند.

• گروه دوم کشورهای «تاحدی محدود» هستند. اگر شما از یک کشور «تاحدی محدود» هستید، عموماً نمی‌توانید با استفاده از برخی انواع ویزا وارد ایالات متحده شوید، مگر اینکه واجد شرایط استثنا باشید. با این حال، با ویزاهای دیگر ممکن است همچنان بتوانید وارد ایالات متحده شوید.

از اول ژانویهٔ ۲۰۲۶، فهرست کشورهای «نیمه‌محدود» شامل این موارد است: آنگولا، آنتیگوا و باربودا، بنین، بوروندی، ساحل عاج، کوبا، دومینیکا، گابن، گامبیا، مالاوی، موریتانی، نیجریه، سنگال، تانزانیا، توگو، تونگا، ترکمنستان، ونزوئلا، زامبیا و زیمبابوه. شهروندان ترکمنستان با محدودیت‌های متفاوتی نسبت به سایر کشورهای فهرست مواجه خواهند شد.

آیا اگر من از کشوری باشم که در این فهرست آمده است، اما در حال حاضر در ایالات متحده باشم، نیز تحت تأثیر ممنوعیت سفر قرار می‌گیرم؟

شما نباید مستقیماً تحت تأثیر این ممنوعیت سفر قرار بگیرید، اما به‌روزرسانی‌های جدید دیگری وجود دارد که می‌تواند بر درخواست یا وضعیت مهاجرتی شما تأثیر بگذارد. می‌توانید به این مقاله مراجعه کنید تا بیشتر بدانید که این ممنوعیت سفر برای افرادی که در حال حاضر در ایالات متحده هستند چه معنایی دارد.

آیا این ممنوعیت سفر دائمی است؟ یک اعلامیه تا چه مدت اعتبار دارد؟

مشخص نیست که این ممنوعیت سفر تا چه زمانی ادامه خواهد داشت. طبق فرمان ریاست‌جمهوری دسامبر ۲۰۲۵، وزیر امور خارجه باید ظرف ۱۸۰ روز از ۱۶ دسامبر ۲۰۲۵ گزارشی ارائه دهد که در آن توضیح دهد آیا بخشی از این ممنوعیت سفر باید تغییر کند یا پایان یابد. سپس وزیر امور خارجه باید هر ۱۸۰ روز یک گزارش مشابه ارائه دهد. ممکن است شرایط این ممنوعیت سفر پس از هر دوره بازنگری دوباره تغییر کند. در حال حاضر، ما نمی‌دانیم این ممنوعیت تا چه زمانی ادامه خواهد داشت یا چه تغییراتی ممکن است در آینده رخ دهد. اگر تغییراتی در ممنوعیت سفر ایجاد شود، این مقاله به‌روزرسانی خواهد شد.

تعلیق صدور ویزای مهاجرتی در سال ۲۰۲۶ چیست؟

در ژانویه ۲۰۲۶، دولت ایالات متحده اعلام کرد که صدور تمام ویزای مهاجرتی به افرادی که اهل کشورهای زیر هستند را متوقف می‌کند:

افغانستان، آلبانی، الجزایر، آنتیگوا و باربودا، ارمنستان، آذربایجان، باهاما، بنگلادش، باربادوس، بلاروس، بلیز، بوتان، بوسنی و هرزگوین، برزیل، برمه، کامبوج، کامرون، کیپ ورد، کلمبیا، ساحل عاج، کوبا، جمهوری دموکراتیک کنگو، دومینیکا، مصر، اریتره، اتیوپی، فیجی، گامبیا، گرجستان، غنا، گرنادا، گواتمالا، گینه، هائیتی، ایران، عراق، جامائیکا، اردن، قزاقستان، کوزوو، کویت، جمهوری قرقیزستان، لائوس، لبنان، لیبریا، لیبی، مولداوی، مغولستان، مونته‌نگرو، مراکش، نپال، نیکاراگوئه، نیجریه، مقدونیه شمالی، پاکستان، جمهوری کنگو، روسیه، رواندا، سنت کیتس و نویس، سنت لوسیا، سنت وینسنت و گرنادین‌ها، سنگال، سیرالئون، سومالی، سودان جنوبی، سودان، سوریه، تانزانیا، تایلند، توگو، تونس، اوگاندا، اروگوئه، ازبکستان و یمن. 

برخی از کشورهای این فهرست پیش از این نیز در فهرست ممنوعیت سفر قرار داشتند. دولت گفت این توقف جداگانه ویزای مهاجرتی به این دلیل است که افراد از این کشورها ممکن است بار مالی برای ایالات متحده باشند. این به «بار عمومی» (public charge) معروف است.

در ۲۱ اوت ۲۰۲۶، یک دادگاه فدرال در پرونده CLINIC علیه روبیو حکم داد که این توقف ویزای مهاجرتی غیرقانونی بود. دولت هنوز می‌تواند به این تصمیم اعتراض کند. می‌توانید اطلاعات بیشتری درباره این دادخواست را در اینجا بیابید.

وقتی این سیاست اجرا می‌شد، اگر با گذرنامه یکی از کشورهای فهرست‌شده در بالا برای ویزای مهاجرتی درخواست می‌دادید، این موضوع بر شما تأثیر می‌گذاشت. شما هنوز هم می‌توانستید درخواست دهید و در مصاحبه‌های ویزا شرکت کنید، اما دولت گفته بود که در حین اجرای این توقف، ویزای مهاجرتی شما را تأیید نخواهد کرد.  این سیاست در صورتی که برای ویزای غیرمهاجرتی (مانند ویزای گردشگری) درخواست می‌دادید، شامل شما نمی‌شد. اکنون که یک دادگاه این سیاست را غیرقانونی اعلام کرده است، هنوز دقیقاً نمی‌دانیم دولت با پرونده‌های تحت تأثیر چه خواهد کرد، اما این توقف دیگر نباید اعمال شود.

مهم: اگر شما از کشوری هستید که هم در فهرست ممنوعیت سفر «امنیت ملی» و هم در فهرست توقف ویزای مهاجرتی «بخش هزینه عمومی» قرار دارد، همچنان نمی‌توانید ویزای مهاجرتی دریافت کنید، مگر اینکه واجد شرایط استثنای ممنوعیت سفر باشید.